Cross Andrés Abanqueiro 2017

Domingo 17 de Nadal de 2017. O parque de Castrelos clarexa baixo o branco da xeada nocturna, un frío que te cagas. E iso que non fomos dos máis madrugadores, arribamos sobre as 10:20.

Nos agardaba o XVII cross Andrés Abanqueiro 2017. Chegabamos a tempo para o comezo das probas.

Darían comezo as 10:30 ca categoría Infantil Feminina na que participou María, auténtico sputnik cunha gran saída, a ver quen a para si mantivese o ritmo os seus 1.615m .

10:45  continua o espectáculo , Carlos, que é de Ponteareas ainda que pareza de Bilbao, (nin pantalón nin camiseta térmica) e Diego que ía máis abrigado, (ande yo caliente, ríase la gente) correron os seus 1.821m.

Tras eles a organización nos deu unha tregua, mentres os cadetes corrían sen interese pola nosa banda, a que aproveitou o super entrenador Fonso, alias “agotador”, que nos honrou ca súa presencia, as últimas indicacións os  seus sempre atentos discípulos.

11:30  Catro alevíns amazonas se dispoñen a dalo todo durante 1.205m. Gran traballo de Nerea adaptándose a competición nas suas primeiras carreiras,  a Sabela e Uxía como son tan amables se ían dando paso unha a outra, “pasa ti, non pasa ti, ti diante por favor, ti jolín” e por último  Elena fixo un carreirón.

11:40 Laureano e Rodrigo se dispuñan a asaltar 1.615m. como alevíns. Laureano comezou con moita forza o que lle serviu pra ter unha boa renda no resto da carreira e acadar un posto máis que meritorio. Rodrigo correu a pesares de ter algunha molestia de última hora, non era o seu día, pero o fixo que é o que importa.

AS 11:55 percorrerían o circuito duro de castrelos, debido a escasa choiva, Leire, Elisa e Naiara. 646 m. de sorrisos , da gusto.

Leire, sempre sorrinte
Naiara facendo unha gran carreira

12:05 sigue facendo frío, non pra Tomás e Xabier, ainda non pararon dende que chegaron. Proba de resistencia pra @s nais e pais, pra eles 646m. Unha cousa queda clara, o dan todo. Entrega total.

Xabier a galope
Tomás coa súa habitual cara de sufrimento

Xa con algo de retraso, pasadas as 12:20 entran en acción Adrián, Humberto e Bruno pra pechar o concurso do clube. 440m que pensabamos que eran lisos. Bruno nos demostrou que non, caeu a rebolos na saida, se levantou, tocouse a cabeza pra comprobar que todo estaba no seu sitio e a seguir. Remata a carreira e mira o seu xeonllo, desta volta leva as dúas mans a cabeza e espeta: ”¡rompí el pantalón!”.

Bruno, repoñendose da súa caída

            Fría e soleada mañá na que os nenos, sufriron, correron, disfrutaron e xogaron na coñecida carreira do “perrito caliente”, pequena recompensa que fai felices a grandes nenos.

O groso do grupo facendo os preparativos para a carreira

 

Crónica: Damián Bautista

Fotos: Patricia Estévez

Abertas as inscricións para a VIII Milla Porriñesa 2017

Xa podedes consultar toda a info e inscribirvos na Milla Porriñesa nas Festas do Cristo do Porriño. A carreira será o día 29 de setembro coincidindo co venres do “Recristo”. Percorrerase unha distancia de 1609 m. polo centro urbano de O Porriño.
Tamén haberá carreira para xs máis pequenxs de menos distancia. Estes últimos non necesitan inscribirse, tendo que estar na liña de saída á hora indicada para a súa carreira.
As carreiras son de balde.
Tedes toda a info aquí.
Animádevos a participar!!!.

Comezo de tempada 2017/18

O vindeiro día 11 de setembro, luns,  comezaremos nas instalacións do Polígono da Granxa (pistas) os adestramentos, excepto para xs adultxs que fagan nova licenza, que comezarán nas seguintes datas:

Atletismo adultos con nova licenza: 01 de novembro de 2017.

Triatlón adultos con nova licenza: 01 de xanerio de 2018.

O motivo polo que os atletas e triatletas adultos (non nenos) non poden comezar na data de inicio de actividade do club, é por cuestións de seguro deportivo.

 

Os nosos horarios son os seguintes:

Podedes consultar toda a info de cotas e servizos aquí.

Si queredes vir a adestrar connosco, cubrides este formulario de inscrición (pdf editable) e achégaste ás nosas instalacións no Polígono Industrial de A Granxa, na parcela 248A. Alí aclararémosche tódalas dúbidas que poidan xurdir e tramitaremos toda a documentación para dar de alta as licenzas federativas de Atletismo ou Triatlón.

Animádevos a vir connosco!!!.

ÖTILLÖ WORLD SERIES 2017 ENGADIN

Ötillö Swimrun 40km de carrera de alta montaña con 1570 metros de elevación positiva entre la altitud 1800 y 2100, subidas interminables, senderos estrechos y nados en  lagos de hielo azul.
155 equipos de dos, de 27 países diferentes.
Entre ellos nosotros los trileros David Domínguez y Víctor Mouriño.

David Mariño & Victor Mouriño

Con dos disparos de cañones daba comienzo a las  8:00 de la mañana en Maloja la carrera con un  primer sector de carrera a pie de 2.5km para llegar al primer lago, LejCavloc que nos esperaba con 9º, que debido al calentón de la carrera a pie no parecía tan fría.

 

Lago LejCavloc
Lago LejCavloc

Después de este baño nos esperaba una larga ascensión y un descenso muy técnico que nos llevaría al segundo sector de agua, que lo estábamos deseando. Pese al desnivel no podía dejar de mirar el entorno por donde transcurría la carrera, simplemente espectacular.

En los siguientes sectores de agua las distancias iban aumentando y las boyas eran pequeñas, lo qué fue importante la orientación, lo  que  nos favoreció, consiguiendo recuperar  varios puestos en estos sectores. La transición de agua a carrera pie y de pie a nadar para mi lo mas divertido de la modalidad.

ÖTILLÖ ENGADIN – 2017. Foto: IrinaKurmanaeva

Al final 7:00:10 de disfrute por estos paisajes que son de cuento para este tipo de pruebas.  Por mi parte una nueva gran   aventura disfrutada y destacar a David Mariño que se enfrento  por primera vez a una prueba de resistencia y la superó con notable alto.

ÖTILLÖ ENGADIN – 2017. Foto: IrinaKurmanaeva

 

Crónica: Víctor Mouriño

Fotografías: Irina Kurmanaeva

 

 

 

AVIAMAN 2017

 

Un año más los trileros del atletismo Porriño nos dirigimos a Leiro, para mi la primera vez pero con ganas desde hace unos años.
Día nublado perfecto para correr. Poco a poco van llegando los deportistas a recoger los dorsales, calentar y mentalizarse para meterse en el río Avía(no tan fría esta vez).
A las 9:00 se daba la salida, con más de 20 deportistas de nuestro club, 1200m de natación tranquila por la falta de corriente.
Después tocaban los duros 64 km de bici subiendo hasta Xaratos(buenas vistas aunque cuesta disfrutarlas), donde pude ver las moscas de las que hablaba Michi el año pasado…
En este segmento se empieza a perfilar la cabeza de carrera masculina, donde estaban tres de nuestros deportistas, Quique Morán, Moi Leboso y Ramón Troncoso.
Al terminar ésta bici, que te deja las piernas bonitas… 14 km a pie bordeando el río, entorno muy bonito con gente animando a lo largo del circuito.
Finalmente los chicos del club quedaron primeros por equipos, en la absoluta masculina Quique 1º y Moi 3º, María 1ª femenina y premios de sector para Manu en la natación, Moi en la bici y Quique en la carrera a pie.
Gran triatlón con muy buen ambiente.

Crónica: María Martinez

Fotografías: Irene Sobreira

fotos Aviaman 2017

 

Conferencia deportiva de Daniel Mouriño no Centro Cultural Municipal do Porriño

Os datos nas últimas Enquisas Nacionais de Saúde, mostran que preto do 80% da poboación non realiza a actividade física aconsellada para manter a saúde.

Na infancia e na xuventude, as persoas son máis activas, sen embargo hai unha porcentaxe elevada delas que non alcanza os niveis adecuados.

A escasa actividade física nestas etapas, non só é perigosa para a saúde, senón que conleva unha baixa forma física, unha menor autoestima e unha pobre imaxe corporal.

A sociedade actual non favorece a actividade física. As actividades cotiás están mecanizadas, noso traballo require menos esforzo e movemento e o noso tempo libre é menor e máis inactivo.

Destas e outras cuestións, falará o noso adestrador Daniel Mouriño Fortes, Licenzado en Ciencias da Actividade Física e do Deporte e Asesor de Motricidade Humana e Deportes de Resistencia, nunha conferencia que organiza o Concello do Porriño a través da Concellería de Cultura e que leva por nome “Pautas para alcanzar unha actividade física saudable”.

Será o vindeiro 19 de xaneiro ás 19 h. no Centro Cultural Municipal do Porriño.

Animádevos a asistir. Será moi instrutiva!.

Qué #Escusa tes para non vir a adestrar connosco este ano?

Si queres vir a adestrar connosco unha tempada completa polo morro, podes sumarte á campaña #EscusasAtletismoPorriño iniciada polo Club Atletismo Porriño.

En qué consiste?.

Tedes que enviarnos un vídeo co asunto #EscusasAtletismoPorriño ó noso email atletismo(arroba)atletismopor.com ou ben ó noso messenger de Facebook coa escusa que poñedes para non vir (ou vir) a adestrar connosco. Publicaremos tódalas escusas que nos vaian chegando no noso muro de Facebook. Quen máis “me gusta” consiga, terá a posibilidade de que a/o animemos a adestrar connosco toda esta tempada de balde, ben sexa en atletismo ou en triatlón.

Quenes poden participar?.

Calquera persoa maior de 5 anos.

Tamén está aberto para xs atletas do noso club!.

Prazo.

O prazo remata o día 22 de outubro. Ó día seguinte, publicaremos o nome da gañadora/or na web.

 

Carreira As Agüiñas – Diego Salgueiriño 2016

Hai días nos que a vida che depara sorpresas, e si eres do Atletismo Porriño e o teu adestrador se chama Dani Mouriño, as probabilidades son case do 100%…dispostos a pasar un gran día acudimos a maior parte dos componentes deste gran Clube á celebración da Carreira das Agüiñas, que este ano e despois do parón do 2015 adicabamos o noso queridísimo compañeiro Diego Salgueiriño, que nos deixou para facer series a fume de carozo co seu sorriso permanente por algunha outra dimensión…ainsss, como te facemos de menos amigo!!

Nada mais chegar, se repartiron as labouras de colaboración, e aquí chegou a sorpresa, Michi Speaker!!, ante a falla de José Antonio, o noso Speaker oficial e por decreto irrebatible de Dani Mouriño (como te libraches de facelo ti eh!) adxudicado o micro…debeu ver en min unhas dotes espectaculares de reporteiro, ten moi bo ollo, por iso nunca me elixe para representar ó Clube nas probas por equipos de triatlón…jopetas!

 

michi
Michi desempeñando a súa fantástica labor mentres un grande, Pere, fai entrada en meta

Bueno, ó lío! Todos fomos colaborando no que poidemos, uns organización, outrxs corte de circuito, mini bar, xuices e @s que puideron e lle apeteceu, a correr oh, que é a nosa festa!

Primeiro, comezaron as carreiras dos cativos nas súas distintas categorías, cunha nutrida participación e a visita de varios clubes do contorno cos seus futuriñxs, que maravilla velos espernear e desfrutar polas nosas instalacións…mención especial a un dos nosos “XABI” que estivo dende a primeira carreira agardando o seu turno pegadiño ó arco de saida e meta, a súa categoría era unha das últimas, alí agardou pacientemente e desexoso ata que lle tocou sair…que maneira de bulir, pois si que tiña ganas de correr o cativo!, gañou a sua categoría cun dominio aplastante de principio a fin, nin o mesmísimo Songoku lle podería facer fronte hoxe…bravo, esa é a actitude, ilusión, ganas e diversión.

Na categoría raiña, cun circuito enrevesado e moitas pinceladas de cros, moi  de deseño Mouriñista, partían atletas de moitos clubes amigos e atletas independentes con ganas de pasar unha agradable mañá, entre eles unha nutrida representación do clube da casa.

Ó tratarse de varias voltas, pronto se montou unha serpe de cores que percorría o trazado para ledicia dos afecionados e familias asistentes. Esta é unha das carreiras mais familiares do circuito galego e así nos gusta que sexa!!

 

salgue
Salgue facendo entrada en meta arropado por tódolos compañeiros do club

En categoría femenina, a proba foi dominada con autoridade por Ariana Gonzalez do Atletismo Trega, cun tempo de 26´09”, seguida da nosas atletas Mónica Pena 2ª e Alicia Araujo 3ª.

 

monica
Mónica entrando pletórica en meta
angeles de charlie
Os nosos Anxos de Charlie facendo entrega do premio á súa compañeira

 

 

Na categoría masculina, dominou o gran favorito e xa van unhas cantas edicións, Akka Essaadaui cun tempo de 21´21”, seguido de Oscar Bernardez do Athletics e completando o podio un grande Brais Misa do Atletismo Porriño.

Unha vez  rematada a entrega de trofeos, xs compoñentes do Atletismo Porriño que puderon ou así o desexaron, xunto coas familias desfrutamos da tradicional comida fin de tempada, moito nos justa a parranda , si oh!! que ben o pasamos ano tras ano, de feito moitos corremos todo o ano pa poder asistir a este Magno Evento…que pandilla!! O mellorciño do mundo mundial concentrouse neste Clube e damos gracias para que así siga sendo durante moitos anos!!

Ah!! Parabéns e agradecementos por moreas a todxs xs compañeirxs que traballaron arreo na confección do circuito, así como no resto das tarefas sin as cales non sería posible facer está humilde pero tan entrañable proba.

SODES MOI GRANDES COMPAÑEIRXS!!

Agradecer tamén a tódolos colaboradores que fan que a realización da proba sexa posible:

Protección Civíl do Porriño

XQuatro Espectáculos

Concello do Porriño

Eroski

Froiz

Panadería Erundina

Artesanía Candán

 

Crónica: Un humilde speaker, Michi

Fotos: Doris

 

NORTHWEST TRIMAN 2016

 

Haciendo historia Moran
Haciendo historia Moran

 

Un fin de semana más… Un fin de semana especial
Aprovechando el viernes festivo de San Juan nos desplazamos hasta As Pontes para disputar el North West triman.
Charla técnica, unos regalitos, muchos nervios y un ambiente muy especial en un espacio ideal para este tipo de pruebas.

Moran, Castro,Fernandez y Mouriño
Moran, Castro,Fernandez y Mouriño

Manu en media distancia y Miguel, Víctor y Quique en distancia Ironman.
Las previsión del tiempo era un poco cambiante, algo de viento y lluvia y los 12 grados que había a las 6 de la mañana no presagiaba nada mejor.
A las 7.15 dan la salida para la media distancia en unas condiciones ideales. Agua calmada y buena temperatura. 15 minutos después sale la distancia Ironman.
Una buena salida del agua en mi caso me deja con buen sabor de boca y a partir de ahí tocaba disfrutar con el recorrido de la bici y lo que venía por atrás. Siempre da gusto ser testigo en primer plano de semejante prueba y más si hay compañeros disputando.
En la primera vuelta de bici ya me cruzo con Quique remontando con cara sería, poco después a Victor concentrado y más adelante a Miguel esbozando una sonrisa.
Otra vuelta más y me los vuelvo a cruzar, Quique ya en puestos de cabeza, Victor ya va más sonriente y a Miguel lo adelanto un poco antes de acabar mi vuelta, va muy buen ritmo, casi no lo puedo pasar.

Muy a mi pesar acabo la bici y me pierdo poder seguir la carrera y bajar a correr, pero voy sorprendentemente cómodo y puedo disfrutar de la carrera y de los ánimos de mis grupis que siempre están ahí.
Así que pasa rapidísimo y y entro en meta dignamente con ganas de cambiarme e ir a animar al resto.
Era la primera vez que veía un Ironman y verlo desde dentro era una pasada.
Nos fuimos a ver la transición de la bici a la carrera.
El primero en llegar fue Quique, en segunda posición, pero tal como arrancó a correr no tuvimos duda en que iba a alcanzar al primero, joder si lo cogió…
Al rato llega Victor haciendo una entrada como un señor y sin perder el humor. Nos quedamos un poco preocupados porque Miguel no llegaba, pero luego supimos de sus problemas con la bici, pero cuando lo vimos salir a correr llevaba muy buenas piernas y mejor ritmo.
Ya sólo quedaba seguir disfrutando de la carrera, Quique iba arrasando, en primera posición y con un ritmo imposible de seguir por nadie, en el km 20 salvo desgracia tenía la carrera en la mano.
Victor con muy buena cara y regalando besos, daba gusto verlo pasar. Y Miguel corriendo con muy buena cara.
Carreron de los chicos de Porriño!!!!
Quique gana!!!
Victor hace un tiempazo!!!
Y Miguel acaba pese a los contratiempos!!!

Que mejor manera de ver una prueba así con una organización de 10 y una atención impecable al triatleta.
Casi me dan ganas de hacer uno largo a mi también …. casi!!!!
Por más fines de semana como estos!!!

Crónica: Manu Castro

Fotografias: María Martinez  Fotos

Aviaman 2016

 

IMG-20160612-WA0009

Cediño amanecemos os trileros para cargar os aperos na furgneta do Clube, entre as 6:45 horas e as 7:00 nos citamos no pabillón de Porriño para tal menester. Todos puntuais…bueno, Marcos Francés con problemas de flora intestinal retrasou un pouco a sua aparición.
De Porriño partíamos Victor Mouriño, Migui, Kike Morán, Rubén Sio, Marcos Francés, Cesar Punzón, Javi Gorgo e un servidor, Michi. Ó chegar a Leiro agardabannos Nacho Louriño, Manu Castro, Toni Toucedo e a revelación estrela desta tempada, o gran Santi Romero.
Sin tempo para moitas cousas, e sin percatarnos moito do que facíamos, de repente tiñamos as cousas colocadas na transición, un gorro laranxa na cabeza, neopreno posto e gafas…otiá!! ai que mover un pouco os brazos oh! catro molinillos, dous amagos de estiramento e á auga de cabeza…bueno, non ten duda, pa ser o río Avia non está tan fría!
Bocinazo de saída que casi nos sorprendeu a todos e 1200 metros de natación por diante, sorprendentemente e a pesar do estreito do río, unha das natacións mais limpias que recordo, pronto se formaron grupiños e gradualmente se foi saindo da auga con mais ou menos gloria, pero sin percances…o bo estaba por chegar, a auga no Aviaman non marca apenas diferenzas.
Facemos a transición…Santi outra vez diante miña, pegolle patadiña no cú, vexo sair a Toni, saudo a Sio, chega Migui e arrancamos!o resto xa van por diante, e Marcos Francés atascouse un pouco esta vez.
Primeiro puerto dos 4 en 65 kms., tendido e largo, tentando coller ritmo pásame Migui con Sio a roda, carallo que ben vai Migui este ano!, pouco mais adiante pasame Francés, jajaja o que me dixo!! “Vamos Michi”cun xesto de ponte á roda…sin duda a flora intestinal afectoulle no cerebro, seguino, pero coa vista… ainsss vai coma un foguete e en breve contacta con Migui, Sio e Toni.
Coroamos puerto, baixada rápida, subida de trámite en Avión onde vexo a Migui reparando, pinchou!! Mala sorte. Coroamos pronto, lixeira baixada e comezamos co plato forte, a subida a Xarotos, como custa coller ritmo aquí bufff, as primeiras rampas son de quecemento, pero duras quinincristo!!, de repente chocamos coa rampa do 19% e a partires de ahí, xa non che quedan ganas de vivir ata rematar…que largo e duro se fai este puerto, non me saco un brazado de moscas de riba, dioxxx cajiná, pero tanto cheiro a cadáver??bueno, nas rampas mais duras entreteñome cazando algunas, rara era a vez que non pillaba, pero nada, agardaba que o resto lle foran ó enterro pero aí siguen…me rindo, comerme si queredes, tempo tedes abondo. Outra vez me asalta o mesmo pensamento de tódolos anos,” po ano non lle volvo”, xa!…pasame Migui outra vez, veselle ben, non ai duda.
Por fin coroamos e empezamos a baixar, Migui outra vez pinchado, ten que retirarse, magoa creo que era o seu mellor sector en bici de sempre no Aviaman.
Ultimo puerto pestoso de volta a Leiro, colleme Santi, agarrome como podo á roda, coroamos e lévame como un fojete pola baixada…parecíamos Rossi e Márquez, que medo mamá!!
Transición e comeza a carreira a pé, 14 kms polas marxes do río Avia en 3 voltas, moi chulo o percorrido, non tanto algunas partes do mesmo polo firme cambiante e pedregoso, pero vimos a isto pa sufrir, e tanto que sufrimos todos! Ó paso pola primeira volta vexo a Kike coa mochila as costas…” kike que, terminaches??” “ si fixen 2º”…jopetas, como me alegro, e que envexa, non polo resultado, se non porque xa rematou.
Segunda volta, colleme Manu e imos un par de kms xuntos, el tamén remata xa, recibo ánimos das nosas fotografas e compañeir@s Irene, María, Sandra, Paula,Lucia, Nieves e David Oliveira…moitas grazas por todo!
Vexo cada vez mais frikis TRILEROS do Porriño que remataron e coa cervexa na man…ciao! Quedame unha volta e listo…por fin remato, que alegría!. En xeral todos rematamos, agás Migui por problemas alleos, cousas do azar…por este orde entramos kike Morán, coma un tiro e 2º, mellor parcial de bici e de carreira a pé, casi ná!, Cesar Punzón, carreirón e 1º veterano, Toni Toucedo, outra besta parda, Marcos Francés, que decir son o seu fan, Victor Mouriño, non falla si non afuciña, Javi Gorgo, un cadete pa juvenil, Manu Castro, aproveitou o meu rebufo e saiulle ben jjjjj,Rubén Sio, vai a mais e verémolo no Cies, Michi, el vai indo, Santi Romero, Puto crack, e Nacho Louriño, si non chega a ser polo melindre que lle deu Migui non remata, e PRIMEIROS POR EQUIPOS!!! Orgullo máximo.
Ó remate, comida a cargo da organización nunha carpa a carón do río e intercambio de risas e impresións co resto de compañeiros, triatletas e xente que facemos triatlons.
E como para o ano non lle vou ir, pois iso…vémonos nun ano!!

Crónica: Michi

Fotografías: María Martínez y Irene Sobreira : fotos